юля

йожыгі

Sat, 19 Dec 2009 04:36:00 GMT

Таварышч Аватарышч паехаў праведаць адзіны горад у Канадзе дзе пра амэрыканцаў грэбліва кажуць "геныя, з поўначы". З гэтае нагоды мы з дзяўчонкамі зладзілі спа

School Photo 2009/2010

Tue, 15 Dec 2009 02:28:56 GMT

Пасадзіў дзед гарбузік...

Thu, 19 Nov 2009 23:39:33 GMT

А вы: "Чарнобыль! Чарнобыль!"

Люблю яе, дуру

Mon, 16 Nov 2009 03:48:32 GMT

Вось такім шчаняткам яна была амаль 5 год таму.

Мяне дасталі паўсюдныя крывавыя пляміны ад яенай цечкі. Яна забівае ўсё што ходзіць на чатырох нагах. Яна вывучвае новыя каманды за паў гадзіны і ніхалеры іх потым не выконвае, як не ў гуморы. Яна спіць выключна пад коўдраю. Яна брэша ў вакно. Яна лашчыцца амаль да ўсіх, хто прыходзіць у госці. Яна аніводнага разу не хварэла. Яна стварае такую колькасьць праблемаў і высмоктвае з бюджэту такую колькасьць грошаў, што жах бярэ. Яна пэўна адзіная істота якая заўжды, незалежна ні ад чаго, радая мяне бачыць...

Ну а на публіку вясёлыя дзеці на вярблюдзе

Thu, 03 Sep 2009 15:43:45 GMT

Яны сапраўды добра правялі гэтае лета (асабліва калі параўноўваць з папярэднім). Музэі, заапаркі, выставы, летнікі, вазёры, акіяны, бассейны, фэсты, новыя сябры ды ворагі. Карацей нармалёвае дзіцячае жыццё - як яно і мае быць. Зараз нецярпліва чакаюць першага дню ў новай школе: Вацак 5, Рада 1 кляса. Поспехаў маім нашчадкам...

Sat, 15 Aug 2009 03:46:10 GMT

Выбягае з пад рук чарговы паясок, паснуў ігаван, а я ўзгадваю ружанчын голас, ды думаю штоб гэта такое замуціць заўтра. І ня сьпіцца ня спіцца...

Народзіны!!!

Tue, 04 Aug 2009 04:21:31 GMT

Расплюшчваю вочкі зранку, а ён на мяне глядзіць. Ну і я давай на яго глядзець. Глядзелі мы так адно на аднога, а потым я ўцяміла што ў мяне народзіны і ён відавочна мой. І нічога што я нібыта толькі прызвычаілася да лінуксу. Бум асвойваць макентош. Мая магёць і не такое. Застаецца толькі пацалаваць таго хто побач і сказаць дзякуй усім хто далёка і віншаваў. Я вас усіх люблю :)

у дагонку аб "Купальлі"

Thu, 23 Jul 2009 16:44:44 GMT

Вось такую херовіну Ёлька ўпалявала падчас збору зверабою. Херовіна гэная сабачку ледзьве не адкусіла палову пысы, а Ёлька падрала ёй нагу. Маленькая такса, якая так і недарасла да стандарту, прадумана кідалася на чарапатара, робячы падманлівыя рухі наперад, і пераскокваючы убок. Байцовыя якасьці ў гэнага мілага хатняга сабачку канешне ахфігенныя. Маленькая, прыгожанькая, бліскучая машынка сьмерці.
Чарапатара ўратавалі, з рызыкаю апынуцца мне з адедзеным пальцам.
Яшчэ на тым маскальскім зборышчы, якое памылкова назвалі купальлем, я чыста выпадкова выкрыла таямніцу паходжаньня і ўжываньня нашыйных хустак. Ад стомы і спробаў сказаць усё адначасова, замест "нашыйная хустка", атрымалася "....йная шыстка". Цёценька якая гэта чула, доўга рагатала спрабуючы ўявіць спосабы павязваньня і мэтапрызначэньне гэнага дэвайсу.

А вось каму зайса?

Wed, 15 Jul 2009 03:24:55 GMT

Нам зайса. Мы яго будзем па кухні бегаць, ды сенам купальскім карміць.

Чувака завуць ФокусПокус. Ён працоўны bunny Джыма. Той яго з капялюша дастае. І з каробкі. З розных мейсцаў карацей дастае. Будзе зараз даставаць з радчынага пакою і ехаць з ім на працу.

Зноўку Ісландыя

Mon, 22 Jun 2009 14:00:22 GMT

Краявіды тамака збольшага марсіянскія. Хаця на Масе ніколі не была, але уяўлалася мне гэта менавіта так. Мне пашцэньціла пакіраваць малюткім поло па горных дарогах. Нягледзячы на тое што сівых валасоў афіцыйнаму кіроўцу дадалося няхіла, мне спадабалася проста вельмі. Зараз дакладна ведаю, што першы самаходзік у мяне будзе аўтаматам, у якім я ня буду думаць аб тым як бы гэта не заглохнуть а буду атрымліваць асадоду ад дарогі.

Людцы я стварылы новую групу. Тамака тыя, хто ў танке. У сэнсе у адным са мною. Каму туды оченьна карціць, пішыце, абмяркуем :)

Ісляндыя

Sat, 20 Jun 2009 13:00:11 GMT

Там было здорава.
Астатняе потым, калі вярнуся з чарговага фэсту, ужо тутака, у Канадзе.

Канцэрцер!!!

Sat, 30 May 2009 17:25:53 GMT

Хадзіла на Ріверданс. Словаў не стае, так было здорава. Адчыбучвалі яны канешне так, што усё, што я да гэтага бачыла ды чула аб гэтым стыле танцаў, паблекла і згубіла сэнс. Вельмі шкадавала што тамака не было Леначкі, бо скрыпач быў улётны. А ад электра дуды сама выпала ў асадак.
Як будзе магчымасьць, пайду яшчэ і яшчэ і яшчэ...

ну як жа бяз фоткі на фоне Ніагары?!

Mon, 27 Apr 2009 19:24:06 GMT

Без яе аніяк.

Паколькі сам вадаспад ніхалеры ня бачна, то фотку і яго прыгожага :)
.
Гэта зьнята з вежы, на якую, у празрыстым ліфце, можна расцудоўна ўзьняцца і атрымаць кайфу на ўсе 12 даляраў.

А вясёлкі нараджаюцца менявіта тут. А потым разьлятаюцца па ўсяму сьвету :)

Маёй доньке 6

Thu, 23 Apr 2009 19:17:15 GMT

Дарослая і прыгожая. Усе ровары, новыя сукенкі і даўно прасімыя маленькая поні сышлі практычна ў ігнор з-за Вацакавага падарунка. Брацік раскашэліўся на хамячку. Зараз гэная кусючая заразіна цэнтр сусьвету для бляндынкі.
Віншуйце яе і мяне :)

прыгожа, прыгожа!

Sat, 18 Apr 2009 16:11:34 GMT

Так душэўна пагулялі учора. Яшчэ бы не душэўна, калі па леву руку

а па праву

мы гукалі, мы гукалі, нашы горлышкі......

Mon, 30 Mar 2009 19:24:28 GMT

Вось мы троху адпачнем адпачнем і паедзем у Манрэаль :)))

Зялёныя

Wed, 18 Mar 2009 01:13:40 GMT

Прад Св Патрыку мы прапелі, а сам дзень адпаведна прастралялі. Але прастралялі "трушна". З ірляндскім таткам на чале паламалі на траіх 6 стрэл. Але ж ёсьць і добрая навіна: мой лук прыедзе на наступным тыдні! Нарэшце мой уласны, майго памеру, пад маі рукі. І поўны калчан стрэлаў з белымі пёр'ямі

.

Вясна

Mon, 02 Mar 2009 20:07:27 GMT

На стале, на зялёным абрусе стаяць тульпаны ў гаршэчку. Прыгожыя жоўтыя кветкі. У кватэры так сонечна ды цёпла, што з цяжкасьцю верыцца ў -11 за вакном. У душы вясна наводзіць свае парадкі. Выганяе маю добрую сяброўку адзіноту. Адзінота разумная ды дарослая. Яна ведае, што мы яшчэ шмат часу правядзем разам, таму спакойна сыходзіць, даючы гарэзьваму дзяўчу адчуць сваю ўладу над сусьветам.

А Вясьнянка таемна пацалавала майго сына і зараз у яго на носе рапінкі. Мне таксама хочацца пацалаваць ягоны нос, але трымаю сур'ёзны твар, бо "мужчыны жа ня любяць, калі мамы іх цалуюць"! Я не раўнівая. Няхай сабе цалуецца з Вясьнянкаю :)

Нас мала...

Wed, 18 Feb 2009 06:06:44 GMT

Але мы ў фенечках :)

кайф

Thu, 12 Feb 2009 21:30:45 GMT

Вязаць голкаю цёплыя шкарпэткі - гэта кайф!
Плесьць коскі "старым ды малым" вікінгам - гэта кайф!
Ехаць на ровары праз залеву - гэта кайф!
Разумець лекцыю па-ангельску - гэта кайф!
Сьпяваць уночы на возеры - гэта кайф!
Вышываць канапляную кашулю пад гітару - гэта кайф!
У маім жыцці зьявілася столькі кайфу, што ажно сама сабе зайздрошчу :)

колеру белага золата

Thu, 29 Jan 2009 02:51:06 GMT

Не перадае мая мыльніца таго колеру.
Усе фанаты - выдыхайце! Гэта ён папрасіў абрэзаць па сярэдзіну спіны, каб расчэсвацца было лягчэй. А былі па пояс :) Тут замест хваста, хлопцы косы плятуць. Толькі ў нашым мусульманскім Скарбара мала вельмі валасатых хлапцоў, таму важу дзіця ў цэнтр городу, проста каб не забываўся, што ён не адзіны такі на ўвесь Таронта :)

Во як аб маіх сябрах та....

Sat, 03 Jan 2009 23:02:16 GMT

каму што а старым кашолкам танцы на ўсю ноч :)

Wed, 31 Dec 2008 17:16:36 GMT

Паколькі на правай руцэ павольна расплываецца ды наліваеца зеленьню здаровы сіняк (дзякуй Надіму), на левым сьцягне красцецца прыкладна такі самы толькі сіні (дзякуй Ільлі) і самы бачны мой зуб адчувае кожнае крананьне языком (дзякуй Вацаку) то на Новы Год апранаю маю ціпа сераднявечную сукенку, якая закрывае ўсё што можна закрыць :) І танцаваць!!!!
Усіх з НГ

майму ваўчаняці 9...

Sun, 21 Dec 2008 03:43:38 GMT

9 год таму, у завіруху, у дзень зімовага сонцастаяньня,
у мяне нарадзілася белае ваўчаня.
Богі любяць нахабных, насьмеліўшыхся нарадзіцца ў час, калі неба зьмешваецца
з зямлёю, і сьмяротныя баяцца выходзіць са сваіх дамоў...

Nine years ago, in a snowstorm on winter Solstice,
I gave birth to a white wolf-cub. The Gods like the daring who get
born in the hour when the sky blends with the earth and the mortals
are afraid to leave their shelters...

.

Вожыкі, яны як парсюкі...

Sun, 14 Dec 2008 00:20:08 GMT

Толькі з калючкамі. На гэнае фотцы, таварышч Аватар, ірвецца на волю, тырыць цмохавых цвыркуноў, да грысьці ваўняныя ніткі. І воля заклікае яго не зважаць на драпежную Ёльку, ды халодную падлогу!!!