![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
julker's journalLog in Create a LiveJournal Account Learn more
| You are viewing julker's journal Log in Create a LiveJournal Account Learn more |
|
|||||||
 |
|
|
|||||
|
юля's Journal   Краявіды тамака збольшага марсіянскія. Хаця на Масе ніколі не была, але уяўлалася мне гэта менавіта так. Мне пашцэньціла пакіраваць малюткім поло па горных дарогах. Нягледзячы на тое што сівых валасоў афіцыйнаму кіроўцу дадалося няхіла, мне спадабалася проста вельмі. Зараз дакладна ведаю, што першы самаходзік у мяне будзе аўтаматам, у якім я ня буду думаць аб тым як бы гэта не заглохнуть а буду атрымліваць асадоду ад дарогі. Людцы я стварылы новую групу. Тамака тыя, хто ў танке. У сэнсе у адным са мною. Каму туды оченьна карціць, пішыце, абмяркуем :)  Там было здорава. Астатняе потым, калі вярнуся з чарговага фэсту, ужо тутака, у Канадзе. Хадзіла на Ріверданс. Словаў не стае, так было здорава. Адчыбучвалі яны канешне так, што усё, што я да гэтага бачыла ды чула аб гэтым стыле танцаў, паблекла і згубіла сэнс. Вельмі шкадавала што тамака не было Леначкі, бо скрыпач быў улётны. А ад электра дуды сама выпала ў асадак. Як будзе магчымасьць, пайду яшчэ і яшчэ і яшчэ... Без яе аніяк.  Паколькі сам вадаспад ніхалеры ня бачна, то фотку і яго прыгожага :) .( І ўвогуле тутака пад катам іх некалькі ) Дарослая і прыгожая. Усе ровары, новыя сукенкі і даўно прасімыя маленькая поні сышлі практычна ў ігнор з-за Вацакавага падарунка. Брацік раскашэліўся на хамячку. Зараз гэная кусючая заразіна цэнтр сусьвету для бляндынкі. Віншуйце яе і мяне :) 
 Так душэўна пагулялі учора. Яшчэ бы не душэўна, калі па леву руку ( такое ) а па праву ( во такое )  Вось мы троху адпачнем адпачнем і паедзем у Манрэаль :)))  Прад Св Патрыку мы прапелі, а сам дзень адпаведна прастралялі. Але прастралялі "трушна". З ірляндскім таткам на чале паламалі на траіх 6 стрэл. Але ж ёсьць і добрая навіна: мой лук прыедзе на наступным тыдні! Нарэшце мой уласны, майго памеру, пад маі рукі. І поўны калчан стрэлаў з белымі пёр'ямі . На стале, на зялёным абрусе стаяць тульпаны ў гаршэчку. Прыгожыя жоўтыя кветкі. У кватэры так сонечна ды цёпла, што з цяжкасьцю верыцца ў -11 за вакном. У душы вясна наводзіць свае парадкі. Выганяе маю добрую сяброўку адзіноту. Адзінота разумная ды дарослая. Яна ведае, што мы яшчэ шмат часу правядзем разам, таму спакойна сыходзіць, даючы гарэзьваму дзяўчу адчуць сваю ўладу над сусьветам.  А Вясьнянка таемна пацалавала майго сына і зараз у яго на носе рапінкі. Мне таксама хочацца пацалаваць ягоны нос, але трымаю сур'ёзны твар, бо "мужчыны жа ня любяць, калі мамы іх цалуюць"! Я не раўнівая. Няхай сабе цалуецца з Вясьнянкаю :) Але мы ў фенечках :) 
|
|||||||
|
|
|
|||||